Το θέαμα δεν ξενίζει όποιον έχει επισκεφτεί ήδη την Ιαπωνία. Ο μέσος ταξιδιώτης, άλλωστε, από την πρώτη του ώρα στη χώρα, από την πρώτη κιόλας διαδρομή από το αεροδρόμιο προς το μέρος διαμονής του, θα απορήσει, θα αναρωτηθεί, θα συμπονέσει, ίσως κιόλας να ζηλέψει τόσους και τόσους αποκαμωμένους Ιάπωνες που αφήνονται για λίγο στην ησυχία του Μορφέα στο τρένο ή το λεωφορείο. Ακόμη και όρθιοι, ποτέ στον ώμο του διπλανού, ποτέ ροχαλίζοντας, ποτέ καταλαμβάνοντας περισσότερο χώρο απ’ό, τι του αναλογεί, ποτέ ενοχλώντας τον συνεπιβάτη.
Πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται οι άνθρωποι;
Κι αν ο ύπνος κατά τη διάρκεια του νεκρού χρόνου είναι θέαμα σύνηθες στις μητροπόλεις του πλανήτη με τους ιλιγγιώδεις ρυθμούς ζωής, ο ύπνος σε μία σύσκεψη ή στο γραφείο θα μπορούσε να είναι ακόμη και λόγος απόλυσης – τουλάχιστον για τους εργαζόμενους του δυτικού κόσμου. Όχι, όμως, στην Ιαπωνία. Λέγεται Inemuri και θα μπορούσε να αποδοθεί ως ύπνος στη δουλειά – αν και κυριολεκτικά σημαίνει ‘να είσαι παρών ενώ κοιμάσαι’. Είναι ένα φαινόμενο αιώνων, ενσωματωμένο πλήρως στην ιαπωνική κουλτούρα, τόσο διαδεδομένο ώστε έχει και… όνομα.
πασχαλιδης θηβαιος θεσσαλονικη 2015
Η «γέννηση»
Ένας σύντομος, αναζωογονητικός υπνάκος σε κοινή θέα δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Για την ακρίβεια υπάρχει προφανώς όσο υπάρχουν άνθρωποι. Ωστόσο, στην Ιαπωνία το φαινόμενο «απογειώθηκε» μεταπολεμικά, με την οικονομική έκρηξη των δεκαετιών του ’60, του ’70 και του ’80. Το οικονομικό θαύμα οδήγησε σε ραγδαία ανάπτυξη και ανέδειξε την Ιαπωνία ως μία από τις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη.
Ο πρωθυπουργός, Σίντζο Άμπε και ο υπουργός Οικονομικών, Τάρο Άσο παίρνουν έναν υπνάκο κατά τη διάρκεια συζήτησης για τον προϋπολογισμό, στην Εθνική Δίαιτα, τον Φεβρουάριο του 2013 – Πηγή: CNNi
Η ζωή για τους περισσότερους ήταν καλή, οι θέσεις εργασίας αφθονούσαν, οι τσέπες ήταν γεμάτες. Γρήγορα, οι άνθρωποι έγιναν υπερβολικά πολυάσχολοι, το 24ωρο ανεπαρκές και ο ύπνος μία ακριβοθώρητη ανάγκη. Τότε ήταν, άλλωστε, που οι Ιάπωνες απέκτησαν τη φήμη τους ως του πιο σκληρά εργαζόμενου έθνους που ποτέ δεν κοιμάται…
Γιακούζα: Η μαφία με το φιλάνθρωπο προσωπείο
Το φαινόμενο, το οποίο χρονολογείται μία χιλιετία πίσω στο χρόνο, συνδέεται και σε άλλες πτυχές της ιαπωνικής κουλτούρας, όπως η πεποίθηση πως ο ύπνος μαζί με τα παιδιά ακόμη και μέχρι την ηλικία των πέντε ή έξι χρόνων, μπορεί να τα καθησυχάσει, να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή τους και να τα κάνει ανεξάρτητους και κοινωνικά ισορροπημένους ενηλίκους.
Κοιμώμενος αλλά… ωσεί παρών
Σε αντίθεση με ό, τι στη Δύση ίσως θεωρείτο οκνηρία, απώλεια αυτοελέγχου ή αδυναμία, στην Ιαπωνία πρόκειται για μία πράξη φίλοτιμου και τιμιότητας. Το ινεμούρι έχει πάντα μία καλή πρόθεση ως αφετηρία: Μία νύχτα αγρύπνιας για ένα μαθητή προκειμένου να μελετήσει. Ή υπερβάλλοντα ζήλο για έναν «δουλευτερά». Ως εκ τούτου, τόσο ο δάσκαλος όσο και το αφεντικό δεν μπορούν παρά να… συγχωρήσουν τη στιγμή αυτή ανθρώπινης ανάγκης. Όσο δεν παραβιάζει, παρεμποδίζει ή παρενοχλεί με κάποιον τρόπο τον συνάνθρωπο, συμμαθητή, συνάδελφο, το Ινεμούρι είναι απολύτως θεμιτό κι αποδεκτό για αυτόν που το ασκεί.
Comments
Post a Comment